Sunday

Friedrich Hölderlin: Sokrates und Alcibiades

 Sokrates - سقراط
»Warum huldigest du, heiliger Sokrates,
   »Diesem Jünglinge stets? Kennest du Größers nicht?
      »Warum siehet mit Liebe,
         »Wie auf Götter, dein Aug‘ auf ihn?

Wer das Tiefste gedacht, liebt das Lebendigste,
   Hohe Jugend verstehe, wer in die Welt geblickt
      Und es neigen die Weisen
         Oft am Ende zu Schönen sich.
»ای سقراط مقدس، چگونه است که مدام
   »این جوان را می ستایی؟ بزرگتری نمی شناسی؟
      »چگونه است که چشمت در او،
         »چنان که در خدایان، با عشق می نگرد؟

آنکه به ژرفترین اندیشیده، به زنده ترین عاشق است،
   درخواهد یافت جوانی والا را، آنکه در جهان نگریست
      و حکیمان اغلب در پایان
         به زیبایی میل می کنند. 


فریدریش هولدرلین

ترجمه: سهراب مختاری

Copyright © All Rights Reserved by Sohrab Mokhtari