Tuesday

DER SPALT, Irina Breitenstein - شکاف، ایرینا برایتنشتاین


der spalt in der stunde, licht bricht durch das holztor. einmal-nur, strahl um strahl. wachenwechsel nun stehn die türn dir offen. das holztor fällt in den schlüssel. etwas zeitliches bricht auf, anscheinend. innen, zerschlagen, was sich nicht regte. harz pocht und verfliesst.

fern, sternunter läutet ein turm. ein schwarzes pferd läuft, jemand erinnert sich an baumringe.
ein apfel ist. etwas fällt.
weinend kreist ein hund um die leine an seinem hals als baumelte er schon daran.
seit hunderttausend jahren knüpft eine spinne das netz aus seide und tau der gezeiten.
eine münze rollt auf den mund zu.
nacht, unverschwommne.
ein blitz gibt den ästen die hand, den wurzeln. im norden fliesst wasser, am ufer springt eine uhr an das ufer. ein pfeil trifft die mitte. der mond ist ohne zeiger.

stein, die rinde war auch damals noch nicht alt.

Irina Breitenstein
شکاف در ساعت، نور می­شکند از دروازه­ی چوب. یکبار-تنها، شعاع به شعاع. تعویضِ نگهبان اکنون درها برویت گشوده­اند. دروازه ­ی چوبی می­ افتد در کلید. چیزی زمانگون انگار وا می ­گسلد. از درون، تکه تکه، که تکان نمی ­خورد. صمغ می ­تپد و می ­بندد.      

دور، به عمق ستاره برجی ناقوس می­زند. اسبی سیاه می­دود، کسی حلقه­ های درختان را به یاد می آورد.
یک سیب است. چیزی می­افتد.
سگی می­گردد گریان گردِ بندِ گردنش که انگار  از آن آویخته است.
صدهزار سال است که می­بافد عنکبوتی توری از ابریشم و شبنمِ جزر و مد.
سکه­ای غلت می­خورد سویِ رویِ دهان.
شب، بی­ ناروشنی.
آذرخشی با شاخه­ها دست می­دهد، با ریشه ها. آب جاری ست در شمال، روی ساحل ساعتی می­پرد روی ساحل. تیری می­نشیند در میان. ماه بی عقربه است.

سنگ، درخت هم زمانی هنوز پوستش پیر نبود.   



ایرینا برایتنشتاین 

No comments:

Copyright © All Rights Reserved by Sohrab Mokhtari