Sunday

Les façons du regard, F. Ponge - گونه­های نگاه، ف. پونژ


Les façons du regard

Francis Ponge
Il est une occupation à chaque instant en réserve à l’homme : c’est le regard-de-telle-sorte-qu’on-le-parle, la remarque de ce qui l’entoure et de son propre état au milieu de ce qui l’entoure.
Il reconnaîtra aussitôt l’importance de chaque chose, et la muette supplication, les muettes instances qu’elles font qu’on les parle, à leur valeur, et pour elles-mêmes, — en dehors de leur valeur habituelle de signification, — sans choix et pourtant avec mesure, mais quelle mesure : la leur propre.



«گونه­های نگاه»

هر لحظه در انسان مشغولیتی در دسترس است: که همانا دیدن-بدانسان-که-شاید-بزبانش-آورَد  است، یعنی دقت در آنچه احاطه­­اش کرده، و در موقعیت خویش میان آنچه احاطه­اش کرده.
بی درنگ اهمیت هر چیز و تمنای لالش را بازخواهد شناخت، خواهش­های خاموشی که فرایش می­خوانند که بزبانشان آورد، با ارزش درونشان، و برای خودشان، -- بیرون از ارزش معمول معنایشان،-- بی­ گزینش و البته با سنجش، اما کدام سنجش: آنِ خودشان.

فرانسیس پونژ
ترجمه: سهراب مختاری
  
Copyright © All Rights Reserved by Sohrab Mokhtari