Sunday

Friedrich Gottlieb Klopstock: SOMMERNACHT - شب تابستانی

فریدریش گوتلیب کلوپشتوک

هنگام که سوسوی مهتاب فرومی ریزد
   در جنگل ها، و بوی عطر
      از زیرفون ها
         می وزد در نسیم؛

بر من سایه می تند خیال هایم
   از گور یاران، و می بینم که در جنگل
      فقط تاریک می شود، و بر من دیگر
          نمی وزد عطر شکوفه ای.

شاد بودم، آه مردگان، زمانی کنارتان!
   چه عطری چه نسیمی گردمان می گشت،
      چه دلربا بودی با ماه
         آه طبیعت زیبا!


یادداشت:                     
کلوپشتوک (1724 – 1803) اولین شاعر آلمانی زبان است که نوعی از عروض شعر اپیک یونان(Hexameter)  را وارد شعر آلمان کرده و همینطور با سروده هایش جان دوباره ای به سرود تغزلی  (Ode)یونان بخشیده است. کلوپشتوک در ادامه ی مکتب مارتین اوپیتس (1639-1597) با استفاده ی بی چون و چرا از قافیه مخالف بوده و تلاش می کرده که شعرش از سختگیری های قواعد سنتی آزاد شود. شعر او اگرچه میان شاعران عصر روشنگری نفوذ گسترده ای داشته، اما بر خلاف شاعران خردگرا بیشتر به احساسات انسان گراییده است. شاید به همین دلیل او را بنیان گذار «شعر زندگی» (Erlebnispoesie) و «ضد عقل گرایی» (Irrationalism) در آلمان مینامند. کلوپشتوک در شکل گیری وزن آزاد در شعر آلمان نقشی راهگشا و بسترساز داشته و بر شاعران مهم فرن هجدهم همچون گوته و هولدلین تأثیر گذاشته است.

Wenn der Schimmer von dem Monde nun herab
   In die Wälder sich ergießt, und Gerüche
      Mid den Düften von der Linde
         In den Kühlungen wehn;

So umschatten mich Gedanken an das Grab
   Der Geliebten, und ich seh in dem Walde
      Nur es dämmern, und es weht mir
         Von der Blüte nicht her.

Ich genoss einst, o ihr Toten, es mit euch!
   Wie umwehtenuns der Duft und die Kühlung,
      Wie verschönt warst von dem Monde
         Du, o schöne Natur!
Copyright © All Rights Reserved by Sohrab Mokhtari